Elimi uzattığım her şey telef olup dağılıyor.Bir mutluluk peşine düştüm tam da bu zamanda. Dedim ki güler belki bahtım, açılır umutlar, ilahi kalem zamanı bu ana yazdı belki..
Belkilerde kaldı varsaydığım umutlar..
"Allah hiçbir insanı işkence yapabilecek kadar hasta etmesin, aşağılamasın. İşkence görenin çıkar yolu yok.Ya işkence eden? Kendi elinden, insanlığın iğrencinden, çocukların iğrencinden, ulusun iğrencinden nasıl kurtulur?"