erkan

erkan
@seriven
VUSLAT Mıknatısın demiri, çektiği o an gibi, Ne Sen olmak derdim, ne de "Ben"le var olmak. Damarımda dolaşan, o ilahi kan gibi, Tek devadır ruhuma, ateşinde nâr olmak. Hiçlik denen o libas, dar gelir hevesime, Sığdıramam ben Seni, aklın hendesesine, Paradoks dedikleri, sindi her nefesime, İstemem cennetini, muradım bir yâr olmak. Bilinç bilinçten doğar, madde bunu bilemez, Seni seyreden gözüm, başka suret dilemez, Tufan kopsa Nuh gibi, kimse beni silemez, Şereftir gazabına, aşkınla dûçar olmak. "Bana seni gerek" der, Yunus'un o nefesi, Yıktım ahlak duvarın, kırdım artık kafesi, Hayat bir oyun imiş, geçti dünya hevesi, Maksadım hükmetmek mi? Hâşâ, kulda zâr olmak. Benliğim erisin de, karışsın deryasına, Ruhum uyanmış iken, dönmesin rüyasına, Sığındım o Mutlak'ın, sonsuzluk aynasına, Vuslatın zirvesidir: Gidip O'nda var olmak. Ne zaman bitecek şu, dünya hayatı firak En büyüğünü yaşadım, İlah aşk-ı İştîyak İstemem köşklerini, duam sana iştirak
Şiir
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
*Hiç geçmeyen, hiç unutulmayan şeyler de var, beyefendi! Ölünceye kadar insanın sırtından atmayacağı şeyler de var.* > Sabahattin Ali
_Sana kızmıyorum._ *Sen bu kadarsın, bilmeliydim..* > Cemil Meriç
Gelecektim ama daha köyü hatıram olsun istemedim. Cahit zarifoğlu
Kalbimde kalbine yok artık kinim Bence sende artık herkes gibisin NAZIM HİKMET RAN