Ben distopya okumayı sevdiğimi düşünürdüm ama bu kitap fikirlerimi değiştirdi. Evet, distopyanın atası bu kitap ama bana çok içi boş geldi. Boş bir zamanda olmama rağmen kitabı bitirmem çok uzun sürdü çünkü gerçekten gerek anlatış tarzı gerek olay örgüsüyle beni bir türlü içine alamadı kitap. İlk yüz sayfasında bırakmak istemedim çünkü Rus edebiyatı ütünü olduğu için ortalarda bir yerde heyecanlanacağını düşündüm. Ortalara geldiğimdeyse sadece bir merak kaldı okumam için ısrar eden. Acaba bunun sonu neye bağlanacak, bu kadın kim ve ne istiyor dedim. Kitap boyunca ana karakter sürekli kendiyle çelişiyor yan karakterlerse ne işe yaradığını bilmediğimiz bir şekilde bir gelip bir gidiyorlar. Sürekli bahsedilen karakterin ne iş olduğunu kitabı bitirene kadar anlamadım. Velinimet denen karakterin birden ortaya çıkışı aşırı içi boştu. Kitap gereksiz benzetmeler ve beyimlemeler içinde. Bunlar olmasa zaten kitabın alelacele yazıldığını düşünecektim. Bitirdiğimde “keşke bunu okuyacağıma bu süreçte başka kitaplar okusaydım” dedim. Belirtmek isterim ki ben distopya okumayı seven biriyim. Bu kitabı beğenemeyişimi anlayamadım bir türlü ama olumlu düşünüyorum kitap hakkında

1000Kitap

BizYevgeni İvanoviç Zamyatin · İthaki Yayınları · 202011,9bin okunma