Mavi
@seroler
99 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Son Ada romanındaki olaylar bir çocuğun yaşadıklarından, hissettiklerinden ve duygularından anlatılmış.
Asıl romandaki hikaye anlatıcının oğlu ile bakkalın sessiz oğlu adanın tek çocuklarıdır. Birbirlerinden başka arkadaşları yoktur.
Başkanın adaya gelişiyle birlikte, adadaki değişimi küçücük yürekleriyle bazen üzülerek, bazen tüm öğrendiklerine ters düştüğü için kızarak yaşarlar.
Son Ada romanından sonuç bölümünde farklılık barındırıyor.
Çocuklara doğru eğitim verdiğinizde, iyiyi, kötüyü, doğruyu ve yanlışı öğrettiğinizde büyüklerden daha cesur olabildiklerine, dünyayı daha güzel bir hale getirebildiklerine şahit oluyorsunuz.
Her ne kadar çocuk kitabı olarak tanıtımı yapılmış olsa da büyüklerin de okuyabileceği bir kitap diye düşünüyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
19. yüzyıl ortalarında Rusya'da, özellikle genç entelektüel kesim tarafından benimsenen nihilizm akımından etkilenen iki gencin hikayesini anlatıyor.
Kuşaklar arasındaki çatışmanın; her dönemde benzer şeylerin yaşanabiliyor olması ve güzel akıcı bir anlatımla yazılmış olması, günümüzdeki canlılığını korumasında da etken olmuştur diye düşünüyorum.
Gençliğin verdiği beğenmeme, idealler, gereksiz özgüven bunlar insana dair duygular. Kahramanımızın insanların asırlardır sorguladığı
"Aşk'la" tanışmasıyla nasıl "hiç" olduğuna şahit oluyoruz.
Hikayeyi okuyan herkesin kendinden birşeyler bulacağını tahmin ettiğim bir kitap. Klasik sevenler sevecektir diye düşünüyorum.
"Dinlemeyi öğrendim, susmayı becerebilmek için.
Susmayı öğrendim, çok konuşup pişman olmamak için.
Sevgiyi öğrendim, nefrete yenilmemek için.
Şükretmeyi öğrendim, nankör olmamak için.
Evet demeyi öğrendim, insanlara şans verebilmek için.
Hayır demeyi öğrendim, sonunda üzülmemek için.
Olur demeyi öğrendim, insanların neler yapabileceklerini görmek için.
Olmaz demeyi öğrendim, sınır koyabilmek için.
Şimdi demeyi öğrendim, şu anın kıymetini bildiğim için.
Sonra demeyi öğrendim, bazı şeyleri ertelemek gerektiği için.
Sabretmeyi öğrendim, her şeyin zamanı var, bildiğim için.
Gülmeyi öğrendim, yaşama tutunabilmek için..."