Serhan ÖZMAN
@serozman
Asya’dan, Kırım ve Bulgaristan’a varmış atalarının izinde Türkiye’de üç günlük dünya’ya gelmiş şu sıralar Amsterdam’da yaşayan bir Türk’üm.
Bir çember çizilse
Merkezinde sen,
Kenarında ben.
Sen döndükçe beni görsen,
Ben döndükçe
Seni görsem
Öyle bir an gelse ki;
Yarıçap sıfır olsa
Reklam
Sonra çekildim bir kenara,
Seyrettim bütün olup biteni.
Baktım kimde ben ne kadarım,
Kim bende ne kadar kalmış diye.
Özdemir Asaf
Yolun Ortasında
Bir yolun ortasındayım…
Sağımda sessizlik, solumda boşluk;
Arkamda bıraktıklarım mı yordu beni,
Yoksa önümdeki belirsizlik mi… bilmiyorum.
İçimde bir ses var, kısık ve titrek:
“Biraz daha dayan…”
Durmak istiyorum bazen,
Sadece durup nefes almak…
Kimse soru sormasın,
Kimse benden bir şey beklemesin.
Ama hayat beklemiyor…
Beni yürümeye zorluyor,
Beni güçlü olmaya mecbur kılıyor.
Ve ben hala yürüyorum…
Her adımımım yorgunluğumu hissederek,
Her nefeste yalnızlığımı içine çekerek.
Çünkü durursam,
Kendi parçalarımın arasında kaybolacağım…
Ve belki de bir daha hiçbir zaman toparlanamayacağım…
Yüreğim BencildiŞiir
Her şey senin istediğin
gibi mi olmalıydı?
Ben bile değişmeliydim sana göre,
Tüm hayallerimi geride bırakıp,
Kölen olmalıydım bir yerde.
Benden istenilen neydi?
Hiçbir şey anlamadım.
İki dünyam vardı ayrı;
Birisinde hep verdim,
Hiçbir şey almadım.
Öteki çocuk özgür,
Orda sadece sen vardın.
Sevdiklerin vardı elbet.
Benim de.
Uzaktan izledim.
İçindeki sen o değildin.
Kaç bahar sensizim, sorma artık.
Yüreğim bencildi.
Seni yanlız sakladı.
Şu çadır kuran Çingeneleri görüyor musun?
Ne kadar da mutlu, neşeli.
Gözlerinde umut parıltıları,
Onlar kaldırımlarca,
Gecelerce özgür.
Özgürlük neydi?
Sevgiliyle el ele sahilde yürümek mi?
Yoksa uçan kuşlar gibi
İçimde bir oda var,
Kapısını kimse bulamaz.
Işığı ben yakarım,
Işığı ben söndürürüm.
Orada konuşurum kendimle,
Kimse anlamaz ne dediğimi.
Bazen kalabalıkların ortasında
Kendimi en yalnız yerde bulurum.
Gülümserim,
Çünkü ağlarsam
Her şey soracak adımı.
Yorgunum…
hem de öyle böyle değil,
Uykusuz gecelerden değil,
İçimde taşıdığım
Söylenmemiş cümlelerden.
Gitmek istiyorum bazen.
Kimseye veda etmeden,
Hiçbir tanımadığım bir yere.
Sıfırdan başlamadan da,
Sadece durmadan.
Belki bir gün
Daha hafif bir kalple uyanırım.
Belki bir gün
Kendimi affederim.
Belki bir gün,
Reklam