Spoiler!!!!!! öncelikle sezin için birkaç yorum yapmak istiyorum. bence kendisi kendini çok geliştirmiş. kitabın olay örgüsünde bunu çok net görebiliyoruz. aynı zamanda bence 37’ye göre sanki karakterler daha oturmuş gibi geldi. kitap içinse şunları söylemek istiyorum: kitap o kadar akıcı ki saat sabaha karsi 4 civarlarında bitirdim ve etkisinden çıkmam zor oldu. kitabı okurken ara ara bazı yerlerde gözyaşıma engel olamadım. özellikle leyla ve leyla’nın ailesi beni çok etkiledi. bazı yerlerde leyla’ya çok kızdım ama kitap boyunca full leyla ile empati yaptım. o yüzden fazla bir şey diyemiyordum içimden. kızınca yaşadıkları aklıma gelip üzülüyordum. kitap boyunca, yine, leyla da bi tanınmışlık hissi vardı bana karşı. onu çok iyi anladim, yasadiklarını yargılamadım. kısacası leyla bana çok tanıdıktı. leyla’nın yaşadıklarını iliklerime kadar hissettim resmen. o acıyı, o üzüntüyü yasadim. ama bence leyla’yı toplumda herkesin içinde görebiliriz. sanki herkesin içinde bir leyla var gibi geldi bana. leyla cok çabaladi, çok uğraştı o yüzden keşke devam edebilseydi. ona çok üzüldüm. atlas ve barlasa gelirsek. atlası ilk baslarda sevmistim fakat leyla ile aralarındaki şey ile birlikte onları okurken çok gerildim. o yüzden sağlıklı bir ilişki olamazdı. zamanla atlası da yanlış bulmaya başladim. ki zaten yanlıs yaptı. artik on dün önceki kızı dinlerken bile kapak yüzünden atlas aklıma gelip sinirleniyorum. barlas ise ilk başlarda onun o inanılmaz umursamazlılıgına rağmen iyi bir arkadaş olduğunu düşünürdüm fakat sonu beni bitirdi. en azından atlasın hak ettiği yere gönderilmesini sağlayabilirdi. sonuçta leyla’nın son dedikleriydi. göndermeme sebebini de aşırı saçma buluyorum. eğer müphemin
