Güneşin doğuşu ile batışı, en parlak olan varlığın dahi dünya üzerindeki geçiciliğinin en büyük tanığı yapıyor bizi. Yıldızların ışıltısı ve ayın o denli huzur saçan narinliği karşısında insan yaratılanın bu kadar güzel oluşunda bir yaratıcıyı arıyor elbet. İbrahim gibi gecesini gündüzüne katıp bir arayış içinde olmanın sonucunda ölümlü olan insan, yıllardır aradığı sonsuz huzurun ve yaşamın kaynağının aslında kendisinde olduğunun farkına varıyor…