Annemin yaklaşık 10 yıldır “kesinlikle okumalısın” dediği bu kitabı okuduğumda düşündüğüm tek şey “keşke söylediği ilk gün okusaydım” oldu. Geç kalınsa bile insanın ruhuna dokunan bazen hüzünlendiren ama çoğu zaman gülümseten ve insana çok şey katan bir kitap.
Yaşlandığın ve sevdiklerini hatırladığın zaman yalnızca iyiyi hatırlarsın. Kötüyü hatırlamazsın hiçbir zaman ki bu da kötünün hiçbir şeye değmediğini kanıtlar.