sevgi
@sev_gi
lisans
İzmir
12 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Erdal gibi özgürüz!1000Kitap
Ülkemin savcısının hayal gücünü zorlayan sizlere bu ülkenin bir genci olarak şunu söylemek zorunluluğumdur. Biz sizden özgürlük talep etmiyoruz. Bizler, sizlerin hayal dahi edemeyeceği kadar özgürüz. Şeyh Bedrettin gibi özgürüz. İşkence karşısında tek bir geri adım atmayan Hallacı Mansur, “Dönen dönsün, ben dönmezem yolumdan” diyen Pir Sultan Abdal gibi özgürüz. Zulmün karşısında eğilmeyen Deniz gibi, Mahir gibi, üzerinizden nemalanmaya çalıştığınız Erdal gibi özgürüz. Cesaretlerinden, güzel gülüşlerinden korktuğunuz Ali İsmail Korkmaz, Ethem, Abdullah, Ahmet, Medeni, Mehmet, Hasan Ferit ve Berkin Elvan gibi özgürüz ve sizler asla özgürlüğümüzü elimizden alamayacaksınız.
|Barış Atay
sevgi
Özgürüz, Deniz gibi Mahir gibi...
Reklam
YAŞ 5 Anne ve babamın birbirlerine bağırmalarının beni ne kadar korkuttuğunu öğrendim.
YAŞ 7 Meşrubat içerken gülersem içtiğimin burnumdan geleceğini öğrendim.
YAŞ 12 Bir şeyin değerini anlamanın en iyi yolunun bir süre ondan yoksun kalmak olduğunu öğrendim.
YAŞ 13 Annemle babamın el ele tutuşmalarının ve öpüşmelerinin beni daima mutlu ettiğini öğrendim.
YAŞ 15 Bazen hayvanların kalbimi insanlardan daha fazla ısıttığını öğrendim.
YAŞ 18 İlk gençlik yıllarımın keder, şaşkınlık, ıstırap ve aşktan ibaret olduğunu öğrendim.
YAŞ 24 Aşkın kalbimi kırabileceğini ama buna değer olduğunu öğrendim.
YAŞ 33 Bir arkadaşı kaybetmenin en kestirme yolunun ona ödünç para vermek olduğunu öğrendim.
YAŞ 36 Önemli olanın başkalarının benim için ne düşündükleri değil benim kendi hakkımda ne düşündüğüm olduğunu öğrendim.
YAŞ 38 Eşimin beni hala sevdiğini, tabakta iki elma kaldığında küçüğünü almasından anlayabileceğimi öğrendim.
YAŞ 41 Bir insanın kendine olan güveninin, başarısını büyük oranda belirlediğini öğrendim.
YAŞ 44 Annemin beni görmekten her seferinde sonsuz mutluluk duyduğunu öğrendim..
YAŞ 46 Yalnızca minik bir kart göndererek bile birinin gönlünü aydınlatabileceğimi öğrendim.
YAŞ 49 Herhangi bir işi yaptığımdan daha iyi yapmaya çalıştığımda, o işin yaratıcılığa dönüştüğünü öğrendim.
YAŞ 50 Sevgi, evde üretilmemişse, başka yerde öğrenmenin çok güç olabileceğini öğrendim.
Umut isimli okura yanıt verildi
sevgi
İçme o zaman bu illeti. Bir de sağlıkçı olacak:))
Murphy kanunları uyarınca, doğru insan tam da beklenmeyen anda çıkar aslında karşımıza. Her kalabalık kutlamaya, üzerimize en kibar elbiseler, en içten gülücükler alıp gideriz. Herkesin alnında ne yazar okumaya çalışırız, gel gör ki doğru insan, kafada takke, ayakta sabo terlik ve dizleri çıkmış bir eşofmanla bakkala indiğimizde düşen parayı yetiştirmek için arkamızdan koşan insandır. Ya da otobüste cep telefonunu açık unuttuğumuz için tüm yolculardan azar işitirken -ikarus otobüste ne abs' si- diyerek bizi kollayandır.
Doğru insanı ararken girilen şekil şemal, bizi onun için doğru olmaktan çıkarır aslında. En doğru en doğal olandır. Bunu unutur, o bizi yüzlerce metreden seçsin diye şatafata boğarız kendimizi. Yüksek sesle konuşuruz o ne kadar esprili olduğumuzu anlasın uzaklardan diye, pembe, morlara boğarız kendimizi elalem çok yakışıyor dedi diye, sosyal görünmek için bir merhabamız olan herkesi öperiz yol ortası rastlantılarında.
Bu sebeple bekleyiş kaybettirir aslında ha keza arayış da. Çünkü gerçek, yağmuru seyrederken yalnızlığa ağlamaktır. Doğru insan bu anı içten içe bilen ve bu anı silmek için emek verendir. Oysa göremeyiz. Çünkü yaptığımız şatafatın benzerini bekleriz ilk etapta.
Karizmatik bir merhaba bekleriz belki de o her bayram mesaj atanımızdır. 15 yıldır doğum günümüzü unutmayan ve sadece dost gördüğümüzdür. Belki okulda sınav dönemi bize de fotokopi çektirendir. Doğru insan biz teklif etmeden ders çalıştıran, hava soğuduğunda ceketini verendir. Doğru insan yalındır, doğaldır. Bunu bilmek bekleme süresini kısaltır. Aramak ya da beklemek değil asıl olan görebilmektir. Herkes için doğru insan vardır, önemli olan omzunuza bırakılan ceketteki sıcaklığı hissedebilmektir🌻. . .
| Himanshu Kashyap
sevgi isimli okura yanıt verildi
sevgi
Şu sıralar her kuralın Murphy yasası gibi olduğu günler yaşıyoruz
Murphy kanunları uyarınca, doğru insan tam da beklenmeyen anda çıkar aslında karşımıza. Her kalabalık kutlamaya, üzerimize en kibar elbiseler, en içten gülücükler alıp gideriz. Herkesin alnında ne yazar okumaya çalışırız, gel gör ki doğru insan, kafada takke, ayakta sabo terlik ve dizleri çıkmış bir eşofmanla bakkala indiğimizde düşen parayı yetiştirmek için arkamızdan koşan insandır. Ya da otobüste cep telefonunu açık unuttuğumuz için tüm yolculardan azar işitirken -ikarus otobüste ne abs' si- diyerek bizi kollayandır.
Doğru insanı ararken girilen şekil şemal, bizi onun için doğru olmaktan çıkarır aslında. En doğru en doğal olandır. Bunu unutur, o bizi yüzlerce metreden seçsin diye şatafata boğarız kendimizi. Yüksek sesle konuşuruz o ne kadar esprili olduğumuzu anlasın uzaklardan diye, pembe, morlara boğarız kendimizi elalem çok yakışıyor dedi diye, sosyal görünmek için bir merhabamız olan herkesi öperiz yol ortası rastlantılarında.
Bu sebeple bekleyiş kaybettirir aslında ha keza arayış da. Çünkü gerçek, yağmuru seyrederken yalnızlığa ağlamaktır. Doğru insan bu anı içten içe bilen ve bu anı silmek için emek verendir. Oysa göremeyiz. Çünkü yaptığımız şatafatın benzerini bekleriz ilk etapta.
Karizmatik bir merhaba bekleriz belki de o her bayram mesaj atanımızdır. 15 yıldır doğum günümüzü unutmayan ve sadece dost gördüğümüzdür. Belki okulda sınav dönemi bize de fotokopi çektirendir. Doğru insan biz teklif etmeden ders çalıştıran, hava soğuduğunda ceketini verendir. Doğru insan yalındır, doğaldır. Bunu bilmek bekleme süresini kısaltır. Aramak ya da beklemek değil asıl olan görebilmektir. Herkes için doğru insan vardır, önemli olan omzunuza bırakılan ceketteki sıcaklığı hissedebilmektir🌻. . .
| Himanshu Kashyap
sevgi
Çok iyi:)