"Yol! Gitmek. Uzaklaşmak. Doğduğun yerin çok uzaklarında ölmek. İnsanı insan yapan bunlar. Tanrı bile gitmemizi istiyor. Bu yüzden dünyayı bu kadar büyük, insanları bu denli küçük yaratmamış mı?"
"Sürekli yolculuk yapıyorsun. Ve inan, hayatta yapılabilecek en doğru iştir, bir yerden bir yere gitmek. Zordur tabii. Aile kuramazsın. En kötüsü, ne bir kadına aşık, ne de bir adama dost olabilirsin. Ama gidersin ve iyi hissedersin, tanıştığın her yeni insanla, yediğin her yeni yemekle."
"Gerçek şu ki, dünyaya binlerce yıldır hakim olan insanlık, din kitapları esas alındığından, sakat bir ırktır. Hastalıklıdır. Kardeşlerin birbirleriyle çiftleşmesinden üremiştir. Ve diğer bir gerçekse, dünyaya gelen, bilimin hasta olarak tanımlanabilecek insanların aslında Adem ve Havva gibi görünebilme, gerçek atalarımız olma ve insanın ilk yaratıldığı biçimde olma ihtimalidir."
"Artık Cassandra ananas ve muzların yanında bizi de taşıyordu. Kinyas ve Kayra' yı. Dünyanın en yalnız adamlarını... Dünyanın sonuna, dünyadan önce giden adamları..."