sevda duman
@sevdadumans
18 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
En ağır yük, paylaşılamayan bir sırrın bıraktığı o kalabalık yalnızlıktır.Leila aidiyeti bulabilir miydi ya da dediği gibi her şey muamma mıydı? Hayat biraz da böyleydi sanırım
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bazı vedalar vardır, kelimeleri ne kadar inceltirseniz inceltin, ne kadar yumuşak bir yol ararsanız arayın O öldü cümlesindeki o keskin ve zalim gerçeği değiştiremezsiniz. Laurent Mauvignier, Onlardan Uzakta’da tam olarak bu çaresizliğin fotoğrafını çekmiş. Jandarma o cümleyi kurarken dünyanın tüm zalimliğinden arınmış bir yol arıyor ama nafile gidenin bıraktığı boşluk, geride kalanların iliklerine kadar hissettiği o devasa sızıyla doluyor.
Kitabı okurken şunu anladım Luc aslında ölerek gitmedi, o sessizliğiyle, cevap vermediği telefonlarla ve omuz omuza çarpma isteğindeki o derin yalnızlığıyla zaten çoktan aramızdan çekilmişti. Onun kuzeni Cécile'e söylediği o cümle, aslında kendi sonunun manifestosu gibi "Bitirmek her zaman başlamak içindir." Belki de Luc için bu dünyadaki varlığını bitirmek, acılarından, anlaşılamamaktan ve o boğucu sessizlikten kurtulup yeniden başlayabileceği tek kapıydı.
Sarıldım çiftliği çok hoş dugular bıraktı ben de:)Hayat zor ve çoğu zaman trajik, ama bazen küçük anlarda kendi çiftliğimizi kurup orada huzur bulabiliriz.
Agnes, kocasının odasında 'Sendeceğim' yazısını gördüğünde, aslında sevginin mekandan ve zamandan bağımsız bir 'aitlik' olduğunu anlıyor. Bizler de hayatımızdaki insanları fiziksel olarak yanımızda olmasalar bile, onlara verdiğimiz isimlerle ve onlardan kalan hikayelerle yaşatıyoruz.
Yazar, Lacan'ı takip ederek şunu savunur Biz dünyaya geldiğimizde her şeyle bütündük. Ancak konuşmaya başladığımız (yani imleyenler dünyasına girdiğimiz) an, o bütünlük parçalandı. Dil, gerçeği temsil etmeye çalışırken onu öldürür ve geride hep bir eksiklik bırakır. İşte cinsellik, dilin (imleyenlerin) dolduramadığı bu boşluğun adıdır.
