Sevgi Ceylan Arslan
@sevgiceylanarslan
4 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Amr bin Âs hemen devreye girdi:
- Allah kralı korusun. Onlar İsa bin Meryem hakkında sizden farklı düşünüyorlar.
Necâşî Hz. Cafer’e sordu:
- Arkadaşınız, İsa bin Meryem hakkında ne diyor? Cafer bin Ebû Tâlib:
- Allah o konuda şöyle buyurmaktadır: “O, Allah’ın ruhu ve kelimesidir.” (Nisâ Sûresi, 4/171)
“Hiçbir beşer dokunmadan O’nun ‘ol’ demesiyle bir bâkireden olmuştur.” (Âl-i İmrân Sûresi, 3/47)
Necâşî ayağa kalktı, yerden bir çöp alarak yere bir çizgi çizdi:
- Ey papazlar ve din adamları! Şüphesiz ki bu insanlar Meryem oğlu İsa hakkında bizim söylediklerimizden farklı bir şey söylemiyorlar. Onlarla bizim aramızda şu çizgi kadar bir fark var, dedi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Necâşî:
- Siz kimsiniz? Hz. Cafer:
- Allah bize içimizden bir peygamber gönderdi. O peygamber bize Allah’tan başka kimseye ibadet etmememizi, namaz kılmamızı, doğru sözlü olmamızı, emanetleri yerine getirmemizi, zinadan uzak durmamızı, iyiliği emredip kötülükten sakındırmamızı emretti. Bizi dinimizden döndürmek, Allah’a ibadetten alıkoyup putlara taptırmak için türlü türlü işkencelere uğrattılar. Biz de bu sebeple yurdumuzu terk edip senin ülkene geldik. Senin yanında haksızlığa uğramayacağımızı ümit ediyoruz.
Elçiler hemen atıldı:
- Onlar sana secde etmedi.
Papazlar ve din adamları da bu durumdan rahatsız olarak Müslümanlara kızdı:
- Krala secde edin, dediler. Hz. Cafer:
- Biz Allah’tan başka kimseye secde etmeyiz. Necâşî:
- Sizin secde etmenize mani olan nedir? Cafer bin Ebû Tâlib:
- Biz Allah’tan başka kimseye secde etmeyiz.
Necâşî tahtında, sağında Amr bin Âs ve solunda Abdullah bin Ebû Rebîa oturuyordu. Papazlar ve din adamları ise etrafında toplanmıştı.
Müslümanlar Necâşî’nin huzuruna girerken Amr bin Âs ve Abdullah bin Ebû Rebîa’nın yaptığı gibi secdeye kapanmadılar. Sadece selâm verdiler.
Necâşî, Müslümanların serbest bırakılması için emir verdi. Ancak elçiler Müslümanları almadan Mekke’ye dönmek istemiyorlardı. Amr bin Âs’ın aklına bir fikir geldi. Hemen Necâşî’nin yanına gelerek onun kulağına bir şeyler fısıldadı. Necâşî Müslümanları tekrar çağırdı.