Çoğu insan beklerdi. Bir gün birisi çıkıp her şeyi değiştirecekti, bir gün birisi bütün acılarını dindirecekti, çoğu insan sadece beklerdi neyi kimi beklediğini bilmeden, hayatını nasıl yönlendireceğini düşünmeden. Belki de içimizde esaret buydu, acılarımızı sahiplenmek yerine küçük aldatmacalarımızdan küçük mutluluklar çıkarma çabasıyla sürekli beklemek. Çekilen acıları örtpas etme gayreti yerine onlara sahip çıkıp sonuna kadar yaşamak başlangıçtı. Neyi istediğini bilmek buradan başlardı. Bilinmezliklere boyun eğmek yerine kendi hayatını yönetmeye başlamak asilikti ve beklemenin çaresizliği yerine beklenenin gücünde bakmak gerekirdi hayata.
https://www.facebook.com/doganmetin44