"Dünyayı sevmez, kendini korumak için maske gibi takındığı ifadesini ve gelişmiş zekasını kullanırdı. Ama olan biteni seyrederken içinde soğuk bir coşku filizleniyordu."
Şimdi gelecek günlerin önünde,
bir çocuk gibi duruyorum.
masum ve temiz.
ölümsüzlüğüm yeter bana,
yeter ki kanım aksın asırlarca damarlarımdan.
biraz sıcaklık ve güvenli bir barınak için,
hayatımı verebilirdim kendi isteğimle ve özgürce…
onun uçuşan iğneleri sürüklemezdi beni.
dünyayı dolaşan iplik gibi…
Önseziye inanmam.
Hurafelere güvenmem.
Korkum yok, iftiradan ve zehirden.
Ölüm yok, dünyada.
Herkes ölümsüz.
Her şey ölümsüz
On yedi yaşındayken de, korkma ölümden
Yetmiş yaşındayken de…
Yalnızca gerçeklik ve ışık vardır.
Karanlık ve ölüm yoktur dünyamızda.
Hepimiz bir denizin kıyısındayız.
Ve ben ağı çekenlerdenim.
''Bilincini yitirme noktalarına sürüklendiği ve aklının sınırlarına savrulduğu bu yolculukların tehlikeli olduğunu biliyordu bilmesine fakat bu ona garip bir yürek dinginliği sağlıyordu.''