Eğer bir insan başka birine gerçekten ilgi duyuyorsa bütün kişiliğini bu ilgiye yöneltmelidir; dürüst, iyi bir arkadaş olmalı, sorumlu hissetmeli ve kendini sadık ve güvenilir kılmalıdır.
Bazı insanlar da romantik, ideal ve ulaşılmaz bir aşk fikri yaratırlar, böylece gerçekte birine yaklaşma gereği duymadan kendi duygularının tadını çıkarırlar.
İki kişi evliliğin gerektirdiği gibi yakın bir şekilde birlikte yaşamaya başladığında, işbirliğinde ya da başka birisine ilgi duyma becerisindeki herhangi bir eksiklik en ağır sonuçlara neden olacaktır çünkü böyle insanlar başka bir insanın ilgilerini, amaçlarını, arzularına, umutlarına ve hırslarını hesaba katmaya alışık değillerdir.
Yalnızca toplumun diğer fertlerine duyduğumuz ilgi sayesinde insani kabiliyetlerimiz gelişebilir. Konuşmak, okumak ve yazmak hep diğer insanlarla aramızda köprü kurmak içindir.
Eğer insanlar işbirlikçi olmasalar, diğer insanlara ilgi duymasalar, bütüne katkı sağlamasalardı bütün yaşamları beyhude olurdu, ortadan yok olurlar ve arkalarında bir iz bile bırakmazlardı.