Şevval Nadir
@sevvaalnadiir
Tükendi,
Bir rüzgarın hızında, örselendi.
Kalbimin dehlizlerindeki o puslu iskelesi.
Şevval Nadir
Sen İstanbulsunŞiir
Kalbinde birileri var hissediyorum
Ağır yaralı kuşun ritmini...
Gözlerin,
Varya
Gözlerin çepeçevre çevreliyorlar etrafımı
Bir mahsende kalmışçasına basbağır
Karanlığın sessiz ışığında
Gri bir çığlığın içinde ötelenircesine
Yıkık bir hayalin içinde
Ölü bedenleri düşlerken hayalleri
Istanbul gibisin
Kıyıların var
Uçsuz bucaksız denizlerin,
Dalgaların var...
Sen,
sen varsın...
Duyuyor musun şimdi?
Uzaklardan gelen o sesi?
Eğer duymak istiyorsan
Denizin o yalnız dalgasını dinle.
O zaman anlarsın bizsizliği.
biz artık yokuz,
Kimsesiz kıyılara savrulmuşuz.
İstanbul sensin,
Ama artık,
kız kulesi küsmüş,
Galataya...
İstanbul...
İstanbul, darılmış,
Hayalin YamacıŞiir
Ve ben sana nasıl ulaşırım bilmiyorum
Ulaşılması imkansız bir deniz gibi şu sıralar şehrengiz
Dehlizin yamacına takılmış bir kelebek gibi kahve kokulu satırlar
umut denilen şey ise bir yoksunluk,
maviye kapatmış pelesenk bedenini...
Oturtmuş kıyısına süheyla denilen gökdeniz ve bedenini...
Köreldi duygular onun nezdinde,
Beyaz bir ışıktı parmak uçlarına dokunan papatya,
Ulviye ise sadece bir hayaldi.
Şevval Nadir
