Zülfü Livaneli’nin Serenad, Kardeşimin Hikayesi, Huzursuzluk kitaplarını okuduktan sonra Bekle Beni kitabında Zülfü Livaneli kaleminin tadını, hikaye akışını, olay örgüsünü, heyecanını bulamadım. Tam olarak bir biyografi değil ama okuduğumuz bir hikaye de değil. Olaylar çok havada kalmış, karakterlerin duygusu çok iyi aktarılmamıştı. Serenad’ın olay kurgusu, karakterlerin duygusunu tamamen hissederken, Bekle Beni askıda kalmış bir kitap oldu benim için.