Ruhun hayat problemlerine karşı göstermiş olduğu bireysel tepki, ruhsal yapıda izler bırakmaktadır. Belleğin ve değerlendirme yeteneğinin fonksiyonları, çevreye uyma zorunluluğu ile belirlenmiştir. Hatıralar olmasaydı, gelecek için herhangi bir önlem alma olanağı olmayacaktı. Bütün hatıraların bilinçdışı bir amacı olduğu sonucunu çıkarabiliriz.
Doğal olarak daha önce söylenmiş olan şeylerden bakıldığı zaman insanın aşağı dereceden bir organizma olduğu sonucunu çıkarıyoruz. Bu aşağılık ve güvensizlik, insan bilincinde sürekli olarak yer almaktadır. Bu his, insanın tabiata uyum sağlayabilmesi için daha iyi bir yönteme ve daha ince bir tekniğe ulaşma çabasında her zaman için var olan bir uyarım rolünü oynamaktadır. Bu uyarım insanı, içerisinde yer almış olduğu elverişsiz yaşam şartlarının ortadan kaldırılacağı ya da en aza indirileceği durumları aramaya götürmektedir.