Beni ağlatan ve keşke daha önce okusaydım dedirten bir kitabın daha sonuna geldim. Kendi yetersizliklerini bastırmak için yaptığı haylazlıklar bahane edilerek dayak yiyen, sevgiden mahrum bırakılan Zezé.. Kendi küçük ama hayal gücü, kalbi kocaman olan canım çocuk.. Bir sonraki sayfaya geçtikçe sana daha çok sarılmak ve gözyaşlarını silmek istedim. Şiddetin bir çocukta ne izler bırakabileceğini gösteren mükemmel bir kitap. Bu yüzden daha çok büyükler okumalı diye düşünüyorum. Bu kitabı okurken devamlı kendi çocukluğuma gidip geldim. Ağlarken bir yandan da sevginin yaraları iyileştirdiğine şahit oldum. Aile kavramının kan bağı gerektirmediğini bize gösteren Portuga ve Zezé dostluğu.. Keşke Zezé gibi olan her çocuğun hayatında bir Portuga olsa da ona sevginin ne demek olduğunu hissettirse ya da keşke Zezé gibi olan her çocuğun her şeyini anlatabileceği bir Şeker Portakalı olsa..
İyi okumalar arkadaşlar