Herkesin seni sevmesini beklersen, seni sevenlerle yetinemezsin. Çünkü çoğu zaman, seni sevenler dikkatini çekmez. Her zaman seni sevmeyenlere odaklanırsın ve kendini onlara sevdirmeye çalışırsın. Bu bir döngü halini alır ve her daim bir eksiklik hissedersin.
Diyelim ki işin sonu her halükârda kötü bitecek. O zaman iki ihtimal var.: Ya şu anın keyfini çıkarırsın ve problemlerle karşılaşınca üzülürsün ya da şu anını da mahveder ve olayla karşılaşınca yine üzülürsün.
Bazen yakınlık körlüğü dediğimiz şey ortaya çıkar, kişi kendine o kadar çok yakındır ki, kendindeki ptoblemlerin farkında değildir. Burada da sağduyusuna ve bize olan yakınlığına güvendiğimiz bir iki insandan geri bildirim almak işe yarayabilir.
Sen kendin için bir şey yapmıyorsan kim senin için bir şeyler yapacak? Sen kendi yaralarını sarmadan, kim sana yardım edebilir gerçekten? Eğer başkaları için önemli olmadığını hissediyorsan, ilkönce kendine şunu sormalısın:Ben kendim için önemli miyim?