Öyle ulaşılmaz, öyle çıkmaz bir sokaksın’ki uzansam düşerim, dokunsam yanarım.. kalsam yorgun, gitsem kırgınım.. kayboldum, çıkmazdayım… biraz ışık tut, çok karanlığım…
Yorulduk üstadım.
Çalışıp koşturarak değil;
Bir tutam şefkat aramaktan, zerrece vefa yoksulluğundan, insanları seyretmekten ve insanlığı gözlemekten yorulduk. Çok severek haddimizi aşıyoruz üstadım. Ya yanlış zamanın insanlarıyız, ya da insanlık için yanlış bir zamandayız. Nuri Pakdil