Esra
@sezg
29 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
İç huzuru ve iç güvenliği kaybolan insanlar, eksiklik ve bozukluklarını dengeleyebilmek için “meşhur” olmak”, “ dikkat çekmek” gibi garip yollara başvurmaya başlamışlardır. Böylece insanlardaki onur ve birlik duyguları zamanla yok olmaya yüz tutmuş, herkes birbirinin üzerinde egemenlik kurmaya çalışır olmuştur. İnsanlar kendilerini artık bir ürün ya da bir eşya olarak görmektedirler. Onurlu olmak, kendini pazarlayabilmek ya da başarılı olmak ile ölçülmeye başlanmıştır.
Sayfa 52
Reklam
Sabahın ilk ışıklarında
Göz kapaklarımı uykudan ilk açtığımda
Orada olduğun için;
Ve gözlerim kapalı
Henüz uykumdayken
Birazım burada,
Birazım burada yokken
Yine orada olduğun için;
Ve bilinmezliğin karanlığından ürküp,
Sonra yine orada olduğunu hatırladığımda
Aldığım o büyük nefes için;
Kulun için
Felak’ ın Rabbi olduğun için;
Ve anılmaya değer bir varlık bile değilken ben
Şimdi bir adım olduğu için;
Yokluktaki olanca olmayışımın içinden çekip beni
Var etmeye değer gördüğün için;
Bu büyük sahnede bana da
Rol verdiğin için;
Şu olağanüstü dünya okuluna
Beni öğrenci olarak
Kabul ettiğin için;
Ve kitabı açık bıraktığın için;
Okumamı kolaylaştırsın diye önüme sunduğun bütün burslar için;
Tüm tembelliklerime
Ve zaaflarıma rağmen
Pişmanlığıma değer verip
Her fırsatta önüme çıkan tövbe hakkım için;
Adı yoktur hasedin; kimse yakasına yakıştırmaz. Bencillik tartıya gelmez; pek hafif gibidir. Hırs bağırıp çağırmaz; sanki nefes almaz, aldırmaz. Ümitsizlik görüntülere düşmez; gölgede sabahlar. Şehvet yüzünü göstermez; şeffaftır. Zayıftır aldırışsızlık; rengi siyaha çalar. Kırıldı kırılacak sanki nankörlük; ele gelmez.
Sayfa 182
Kendine ‘ben’ diyebilmen Rabbinin seni ‘sen’ diye bilmesinden başka ne ki? Kimselere görünür değilken, Rabbin gördü seni. Sen bile ortalıkta olmayışına aldırışsızken, senin meydana gelmende ısrar edendir Rabbin. Kimsenin görmeye değer bulmadığı seni, görülmeye değer görendir Rabbin. Rabbinin görmeye değer kıldığısın sen.
Sayfa 169