Sezin
@sezinuckuyu
77 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İkinci Dünya Savaşı’nın sonlarında işlenmiş bir cinayeti konu alan, bazı İtalyan araştırmacılar tarafından özgün arkaik bir Slav dilinin konuşulduğu savunulan Resia Vadisi’ne has folklorik mitler ile harmanlanmış bir polisiye romanı. Öykünün bölgenin tarihi ve etnografik ögelerini birleştirmesi ilgimi çekse de okurken çok zevk almadım. Yazarın dilini basit ve çeviriyi çok başarısız buldum. Özellikle aile ilişkileriyle ilgili kelimelerin yanlış çevirilmiş olması okuyucuyu çok yoruyor.
Reklam
Bu kitap İspanyol anarşist Buenaventura Durruti’nin yaşamını aile yakınları, sendikadan yoldaşları (CNT’den*), İspanya İç Savaşı’na gönüllü olarak katılmış uluslarası tugaylar ve Katalan meclisi üyesi siyasetçilerin dilinden anlatıyor. Yazarın kitabın önsözünde açıkladığı gibi kitap bir “belgesel niteliğinde”. Bahsetmiş olduğumun kişileri tanıyacak kadar dönem tarihine hakim bir okuyucu için çok daha nitelikli bir okuma olacaktır- ki bu kimselerin siyasi görüşleri ve dönem siyasetindeki rolleri Durruti’yle ilgili görüşlerini anlamak için elzem.
Kitabın yeni bir baskısı yapılırsa kesinlikle metnin yeniden gözden geçirilmesini öneriyorum. İspanyol şehir/ kişi adlarında çok fazla yazım hatası var. Çevirmenin bu tür özel isimlerin doğru yazıldığından emin olma sorumluluğu olmalıdır.
Ben kitapta yer alan gerek Durruti’yi uzaktan gerek yakından tanıyan kimselerin onun hayatıyla ilgili yaptıkları yorumların böyle bir “belgesel kitapta” yeterli olduğunu düşünüyorum. Yazarın okuyucuya dönem hakkında bilgi vermek için eklediği kendi yazılarını çok basit buldum. Yazıların tarihsel bir niteliği yok, ki hepsi siyasal heyecanların ön planda olduğu kısa denemelerden ibaret.
Don Kişot’tan bir kaç on yıl önce basılmış olduğundan, çoğumuza edebiyat derslerinde anlatıldığının aksine “Lazarillo Hayatı Öğreniyor” yazışmış ilk roman olma özelliğini taşıyor. Bu kadar eski bir eser olması okuyucuyu korkutmamalı, lakin bugünün okuyucusu da kitabı yüzünde bir gülümsemeyle okuyabilir. Hikaye Tormeli Lazarillo’nun hizmetkarlık yaptığı efendileriyle maceralarını konu alıyor. Lazarillo sivri zekalı, kurnaz bir genç adam, efendileri ise bir o kadar cimri ve çıkarcı. Kitap hem soyluluk kavramına hem de din adamlarına yönelik eleştirel tonu nedeniyle zaman zaman sansürlenmiş. XVI yüzyıl İspanya’sının insanları yoksulluğa sürükleyen, yozlaşmış toplumsal yapısını bu kadar açık bir şekilde eleştirmeye cesaret eden eser, sosyal eşitlikten yoksun bu döneme baş kaldırıyor- ve işte tam bu yüzden okumaya değer!
Christopher Dugan’ın konuşmalarını bazı konferanslarda ve radyo programlarında dinlemiştim. Kitabının Türkçe’ye çevrilmesi çok iyi olmuş. İtalya tarihini gözden geçirmek isteyenlere kesinlikle tavsiye ediyorum. Tarihçinin uzmanlık alanı yakın tarih olduğundan özellikle Giolitti dönemi, faşizm ve cumhuriyet daha detaylı bir şekilde işlenmiş.
Boğaziçi yayınlarına çok güvensem de, çevirmenin özellikle bazı bölümleri çok baştan savma tercüme ettiğini söylemeliyim... Bazı tarihleri yanlış yazmış: “15. yüzyılda” Ostrogot işgali, “17. yüzyılda” Arap istilası gibi basit hatalar yayınevinde güvenimi azalttı. Kitabın ikinci baskısının kesinlikle bu tür hatalar nedeniyle gözden geçirilmesini öneriyorum, tarihe hakim bir okuyucu yanlışları anlayabilse de bu kadar fazlasıyla karşılaşılmamalı...
Demirtaş’ın Devran adlı öykü kitabını yakın zamanda büyük bir zevkle okumuştum. Bu eserini beğendiğimi söyleyemeyeceğim. Gizem yaratmak uğruna hikayenin “sürprizlerle” doldurulmasını çok amatörce buldum.
Reklam