Ulan ne garip be...
Aylarca , belki de yıllarca uğraşıyorsun.
E seviyorsun , çok seviyorsun hem de.
"Ben bunu hak etmedim" diyeceğin ne kadar tatsızlık varsa dikiliyor karşına.
Dönmüyorsun yolundan yine de.
Seviyorsun ya , görmüyorsun gerçeği.
Kendinden , kendin olmaktan da çıkıyorsun.
"Biz" demek için , "Ben" demeyi bırakıyorsun.
Sonra bir an geliyor , uyandığın o an.
İşte o an , yıllarca tek başına inşa ettiğin o binayı yıkmak , üç hece sürüyor...
Vazgeçtim.