Çocuğunun gerçekten gelişmesiyle ilgili ana baba çocuğunun aldığı nottan daha çok onun bir konuyu öğrenmesi, kavraması ve yaşamında uygulamasıyla ilgilenir. Çocuğunun elinde iyi notlarla dolu bir karne olduğunu gören ana baba, çocuğunun hiçbir şey bilmediği halde iyi not aldığını gördüğünde memnun olmamalı, telaşa kapılmalı.
Çocuğun bireysel gelişimi içinde kendi mesleğini kendisinin seçmesine olanak tanımayan ana babalara pek kızmıyoruz. Yakından izleyecek olursan bu ana babaların çoğunun çocuklarını kendi bencil istekleri için yönlendirdiğini ve kullandığını görürsün. Çocuğun kendi potansiyeli içinde sağlıklı gelişimini engelleyen her ana ve baba bence mış gibi bir ana babalık yapmaktadır. Ana babalık niyeti çocuğun olabileceğinin en iyisi olması için olanaklar hazırlamak olmalı.
Çocuk hayatımızın odağı değil, amacı değil, ekiydi. Tarihe, geleceğe, bütün insanlara, bütün çocuklara adanmış yaşamımızdan aslan payı istemeye hakkı yoktu. Peki, neden doğurdum onu? Neden bir çocuğum, hem de bir oğlum olmasını istedim?
Aile sağlıklıysa zor günler aileyi daha da yakınlaştırıyor ve kaynaştırıyor; sağlıksızsa zor günler aile sorunlarını su yüzüne çıkarıyor ve gizlenemeyen sorunlar aileyi parçalıyor.