Dünya bize mutluluk ya da mutsuzluk vermek için var olmamıştı,bir şeyler yaşıyorduk ve onlara biz anlam yüklüyorduk Ve bu dünyada herkes kendi rolünü oynuyordu,özellikle bana karşı değillerdi.Ben ne kadar iyi olursam olayım bazı insanlar bana kötü davranacaktı, bazen de adaletsizliğe uğrayacaktım.
Eskiden dünyadaki tüm insanlar kapımda sıra olsa ben kafamı çevirip başkasına bakmazdım.Şimdi dünyada bir sen bir ben kalsak ben yüzümü sana dönmem.Öyle de bir hayal kırıklığına dönüştün bende.