Melike
@shadowofyou
Hayal ve düşüncelerle dolu ve yalnızlık içinde geçen bir hayat,bu on dört yaşındaki kızı,kendi yaşındakilerden ayrı yapmıştı.O,şimdi bir kadın gibi düşünüyor,dertlerine tek başına çareler arıyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Hayatının bütün hatıraları lüzumsuz ve manasızdı.Ömrünün her vakası olmasa da olabilir,hayatına her giren insan girmese de olabilirdi.
İlk defa bir şey istiyor,hem de korkunç bir şiddetle istiyordu.Fakat niçin bu istek bir imkânsızlıkla beraber gelmişti? Niçin hayatının bu en büyük arzusunu,şimdiye kadar belki yine içinde, fakat en gizli yerlerde saklı duran bu arzuyu, hapsedildiği yeri parçalayarak ortaya çıkar çıkmaz, öldürmeye mecbur kalıyordu? Niçin? Kimin için?
Acaba onu sahiden hiç düşünen yok muydu ve o hiç kimseyi düşünmemekte, kendini yalnız bulmakta bu kadar haklı mıydı?
"Hiç geçmeyen,hiç unutulmayan şeyler de var beyefendi:Ölünceye kadar insanın sırtından atamayacağı şeyler de var..."