…rasyonel düsünen biri olmasina ragmen zihninin
içinde doğaüstü korkular bulunduğunu fark etti. O kadar da derinde değillerdi üstelik: Yüzeyden yalnızca saniyeler uzaklığında "göreve çağrılmayı" bekliyorlardı.
“…Hiç kimsenin tamamen başkaları için asla bir şey yapmadığını anlayacaksınız. Tüm eylemler kişinin kendisine yöneliktir, tüm hizmetler kendisine hizmettir, tüm sevgiler kendisine olan sevgisidir."
Ruh tek bir bütün olarak çalışmaz. Zihnimizin bölümleri birbirinden bağımsız hareket edebilirler.
Belki de 'ben' ve benim bedenim zihnimin arkasından iş çeviriyordur. Zihin arka sokakları ve tuzakları sever.
“Hep oradaydılar; hepsini daha önce de düşünmüştü. Peki ya onları düşünmezken zihninde nerede duruyorlardı? Freud haklıydı: Beyinde bilincin ötesinde olan ama hep tetikte bekleyen ve her an bilinçli düşünce sahnesine çıkabilecek olan bir düşünce deposu olmalıydı.”