Kolay okunan bir kitaptı. Biraz daha iyi yazılabilirdi. Katilin kim olduğunu tahmin ettikten sonra oluşan ters köşe hoşuma gitti. Zaten kitap ismini çok yansıtıyor. Başından kalkmadan bir günde okunacak kitap. Kitabın aynı isimli(Sharp Objects) dizisi de bulunmakta. Şimdi sıra dizisini izlemekte.
Sharp ObjectsPsikoloji
harika bir kurgu, dizisini de izlemiştim ama kitabını daha çok sevdim. MBP sendromu cok ilgimi cekiyordu zaten, bunu sevdiyseniz the Act dizisini de öneririm, gerçek bir vakadır. <3
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·600 syf.·
2021 22. kitabı
Ruth Ozeki’s new novel, The Book of Form & Emptiness, is an often moving story about two people struggling over the unexpected loss of a third. It’s also an ostentatious self-commentary about how we tell and receive stories through books.
Ozeki’s best-known work, A Tale for the Time Being (2013), was intensely interested in the dynamic interplay between two people — a teenage diarist living in Tokyo, writing about her life, and a writer living in Vancouver who reads about that life after she finds the diary. Leaving behind that clear binary for something more multiplicious, Ozeki’s latest work is as much about itself as it is about Annabelle and Benny, a mother and son living precariously in a contemporary West Coast American city.
Their husband and father Kenji, a loveable musician with a persistent drug problem, is killed by a truck transporting live chickens at the onset of the story. Without his unifying and vitalising presence, his wife and son must reckon with their weak hold on each other and on life more generally.
This sends them in very different directions. Benny begins to hear the voices of inanimate objects, as when a bird flies into a window at school and he takes in the window’s lament over this experience. Already a sensitive, lonesome teenager, Benny is met with scepticism when he tries to explain what’s happening, as much from the already floundering Annabelle as from his teachers, counsellors and, in time, the doctors he encounters once he’s medicated and hospitalised.
Thereafter, he finds more efficacious sources of understanding and support from a cerebral and sharp-tongued older girl, Alice. She’s a runaway addict-cum-artist and activist known as the Aleph, and she associates with the B-Man, an aphorism-dropping wheelchair-bound alcoholic
Garip..
Kitabı tek kelime ile açıklamak isteseydim bu kelime Garip olurdu.
Cinayet/gerilim kitabımız gazeteci baş karakterimizin kendi memleketinde işlenen bir cinayeti yazmak için kasabasına dönmesiyle başlıyor. Kız aile evine döndüğünde gariplikler başlıyor ve olaylar gelişiyor diyelim..
Bu tarz gerilim romanlarının soğuk bir atmosferde geçmesine alışkınım ama bu kitapta bir tane mi normal karakter olmaz. Ana karakterden tut kasabadaki basit bir yan karaktere kadar herkes o kadar garip ki. Kimse olaylara vermesi gereken tepkiyi vermiyor. Herkeste ayrı bir psikopatlık var sanki. Amerika'nın küçük kasabalarının uzaktan hoş içininse türlü manyaklıklar barındırdığı, bana hep kokuşmuşluk hissi yaratan küçük toplulukların iki yüzlülüğü temasına da aşinayım ama yani bu kadar da olmaz. Hele baş karakterimiz bir ara kitabı fırlatıp atmama sebep olacak şeyler yaptı.
Neyse neyse gizem kısmı eh işte açıkçası benim tahmin ettiğim iki sondan biri oldu. Çok şaşırmadım sadece nasıl desem damakta nahoş bir tat bıraktı diyelim. Psikolojik yönü iyiydi. Karakterlerin motivasyonları kurguya iyi yedirilmiş. Akıcıydı ayrıca 2 günde bitirdim.
Kimlere tavsiye ederim? +18 biraz midesi sağlam, okuduklarından çabuk etkilenmeyen ve şaşırtma unsurundan çok akıcılığa önem verenlere öneririm. Okumasaydım bir şey kaybetmezdim ama okuduğuma da pişman değilim kitaplarından biri bence.
