şüheda

Dünyanın bir şey duyduğu, duymak istediği yoktu ama yine de yazıyordum.
Reklam
Zannettiğimin aksine bu zamana kadar hayatı ve kendimi hiç tanımadığımı fark ettim.
Her şeye rağmen bir yeri korumak,bir yere saldırmaktan çok daha zordu.
Dünyada bildiğim tek gerçek, kimsenin bir başkasının acısını hissetmediği ve hatta umursamadığıydı. Şairin dediği gibi, "İnsanlar hangi dünyaya kulak kesilmişse öbürüne sağır"dı.
Salanın sonunda, müezzin alışık olduğumuz gibi ölmüş kişinin ismini söylemedi. Ölmüş kişilerin isimlerini okumaya başladı. Ölülerin listesi uzundu. Kimisi çocuk, kimisi yaşlıydı. Liseli kızdan ayakkabı tamircisine kadar onlarca isim saydı. Artık Suriye'de okunan salalarda, ölülerin isimleri yirmişerlik listeler halinde okunuyordu.
Reklam