Savaşın ortasında bırakılmış psikolojiyle iki ayda anca 2 kitap okuyabildim. Bunu başarısızlık olarak görmemeye çalışacağım çünkü geçirdiğimiz dönem akıl alır gibi değildi.. bırakın elime kitap almayı haftalarca dışarıya bile çıkasım gelmedi.
Bunları buraya yazmam ne kadar mantıklı bilmiyorum ama sanırım kendimi ikna etmeye ihtiyacım var. Hepimiz zor anlar yaşıyoruz, istemediğimiz olayların ortasında buluveriyoruz kendimizi, "geçecek" diye diye aylarca düştüğümüz yerden kalkamıyoruz ama az da olsa yaşadım ve gördüm; gerçekten geçiyor arkadaşlar.
O yüzden kendimi cezalandırmamaya ve güzel hayallerle süslediğim günlerimin içinden geçen savaş günlüklerimi bir kenara bırakıp, filizlenen umutlarımla kaldığım yerden devam etmeye karar verdim.