B
@shemspare
21 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Aynı saflarda, bir örnek, hareketleri topluca yaparken, her birimiz ötekinden ne kadar istesek de ayırt edilemeyiz. Şıradışı olmak, namaz dışı olmakla sonuçlanır. Bunun başlıca sebebi, kişiliklerimizin sahnesi olan gündelik hayatın caminin dışında kalması ve yine caminin bir sahne olmayı kabul etmemesidir.
Bir koku dükkanının bulunduğu bir sokağa girdiğimizde, kokuyu takip ederek dükkana doğru gidebiliriz. Dükkana girdikten sonra ise artık koku almamaya başlarız,
Çünkü yakınlık, bir bütün olarak kavramak için ihtiyacımız olan mesafeyi elimizden almıştır.
Karşı tepededir. Suskun bir kral. Küs ama ne düşündüğü tahmin edilen bir baba. Kadim bir kitap. Kitaplar kitabı.Tepeye tünemiş ve kanatlarını kapatmış, delici bakışlarıyla bir destan kuşu. Süleymaniye.
Süleymaniye'yi uzaktan seyretmek, kalıcı ve hükmedici bir ilkeyi hatırda tutmak gibidir. Ve bu her zaman ihtiyacınız olan konforu sunmayabilir.
Mesela cami yüzeyi basit, düz, taştandır. Taşın, fazla tezyinattan arındırılmış yalınlığı bize bir tür sıradanlık, elde edilebilirlik ve erişilebilirlik duyurur. Mesela Süleymaniye' de ayakkabısız bulunmak bizi evde olma, yani kişisel ve mahrem yuvamızda bulunma duygusuyla doldurur.
İnsanın kendi hayalini, başka hiç kimseye hesap verme zorunluluğu duymadan, paylaşmadan ve tartışmadan, hiç kimseyi inandırmak zorunda kalmadan ama aynı zamanda bir inanca dönüştürecek denli kesinleştirip granitleştirdiği anlar vardır. […] Bu katılaşma anları aynı zamanda yalnızlaşma anlarıdır.