Bu qədər böyümək istəyəndə biz,
Bilməzdik böyüyər həmdə dərdimiz.
İtən uşaqlığım dönsün geriyə,
Qalmasın bu gündən ən kiçik bir iz.
İstəmirəm, çəkmək dünya dərdini,
Qoy,çəkim yalnız mən bir gül rəsmini.
Tək dərdim oyun və oyuncaq olsun,
Unudum keçmişin hər bir sətrini.
Ana laylasıyla yatan uşaqkən,
İnsan yalanıyla yatırıq indi.
Bu necə dünyadır axı, İlahi,
Doğrunu yanlışa satırıq indi
İlk dəfə gözümə anam baxarkən,
Sandım ki, sevgi də elə bu imiş,
Nə biləydim ondan başqa baxan göz,
Cəhənnəmə açıq bir qapı imiş.
Kaş birdə dönəydim uşaqlığa mən,
Vallah böyüməyi istəməzdim heç.
Bəlkədə bilsəydim keçmiş qədrini,
Uşaqlığı indi axtarmazdım heç.
~Rüqəyya Şükür