Okuması inanılmaz zor bir kitaptı. Hem biyografik hem otobiyografik bir eser daha ne kadar zor olabilir derken postmodernizm bizi karşılıyor. Eee hangi papağan gerçek şimdi? Maalesef postmodernizmde tek bir gerçek yoktur..elveda Flaubert’in Papağanı..
Reklam
Peki ya Iago?
Genelde insanlar kitaplardaki diğer güçlü karakterleri ana karakterlerden ve ana temadan gözden kaçırır ve bunların üzerine düşünmez, işte Othello’da insanlar sadece Othello’nun kıskançlığına odaklanır, kimse Iago’nun muazzam bir şekilde kötülükle donatılmasını oturup düşünmez. Iago’nun karakterini nefretlik bir kötü diye geçiştirilir sadece. Iago’nun dilin belirsizliğini kullanmasını hiç düşündünüz mü? Sorularla, belirsiz cümlelerle ve o tatlı dili ile insanları manipüle edişi kafa yormaya değer diye düşünüyorum. Shakespeare’in mükemmel bir karakter yaratıcısı olmasının sırrı kötü karekterleri resmedişinde mi gizli acaba?