Bu şehir öyle bir şehir ki, küçük bir kız üzülür üzüldüğü anlaşılmaz. Kuşlar cehennem çığlıkları ile ötüşür, duyan olmaz. Bir ağaç acıkır, kimse.. hiç kimse umursamaz.
Her şey istediğimiz gibi olsaydı Tanrı'ya ne gerek kalırdı? Yalvarmalarla kendini var hisseden Tanrınız sizi yalvartmayacaksa, eteklerine kapatmayacaksa neden yaratmış olsun? Tapının diye yarattı sizi, isteyin ve elde edemeyen ama yine de öfkelenmeden boyun eğin diye yarattı sizi.
Ah hadi söyle bana, ölünce içimdeki şarkılara ne olacak benim? Onca şarkı, onca melodi, onca ritim.. Diyelim ki yarın ben öldüm, şarkılar da ölür mü benimle? Yapma doktor, bir şarkı hiç ölür mü? Hele altı yüz on üç şarkı birden, sırf ben öldüm diye, hep birlikte nasıl ölsünler kuzum? Çok saçma.