ezgi güzel

ezgi güzel
@siblyvane
Sonunda anlaşılır ki hayat bir hediye değil emanettir. Ödünç verilmiştir. O zaman herkes onu hak etmeye, ona layık olmaya çalışır.
Acılar sayesinde ıslah olduğumuz, daha iyi, daha bilge, daha dirayetli biri haline geldiğimiz doğru değil. İnsan soğuk, çok daha net ve kayıtsız oluyor.
Dualar ediyor, kiliseye gidiyordum. Tanrım bize yardım et, diyordum. Fakat Tanrı, sadece bizim kendimize yardım edebileceğimizi bilir.
Er ya da geç bu acı korkuya yer bırakmayacak kadar büyüyor ve insanların korkuları yok olduğunda rejimin değişmesi gerekecek.
Birileri sürekli olarak havaya kendi ruh halini sprey sıkar gibi püskürtüyor