“bizler ya başkasıyla varolurken kendimizden vazgeçeriz ya da birlikte
olcağımız başkasının kendinden
vazgeçmesini talep ederiz. Bu da, mutlak bir mutsuzluk ve pasifliktir.
böylece, sevgi gibi sevinçli bir duygu
bile bir şantaja dönüşür.” Ulus Baker
pişmanlıklar doluyor yüreğime, geçmişin ahmaklıkları arasında kendi başımın etini yiyor, bir kurtuluş bir umut arıyorum. Sonsuza dek hata yapmamış olmayı diliyorum…