Siday Güler

Siday Güler
@sidayguler
Babaları bilemem ama annelerin bilinçdışında sakladıkları, hayatlarında bir etkisi olmadığını, travmasının çoktan geçmiş gitmiş, tedavi edilmiş olduğuna kesin kesin inandıkları ve unuttuklarını sandıkları şeyler bir şekilde kızlarına devroluyordu.
Sayfa 222·Kitabı okudu
Reklam
Çünkü yaşama sevinci öldürülemiyordu, bir süreliğine soldurulabiliyordu ama yok edilemiyordu
Sayfa 205·Kitabı okudu
İnsan yaşadıklarını korktuğu için unutur ya da utandığı için.
Sayfa 187·Kitabı okudu
İnsan, öleceğini bilen tek canlı olduğu gibi yalnızlığının bilincinde olan tek varlıktı ve ömrü tıpkı ölümü inkar etmeye çalışmak gibi yalnızlığını inkar etmeye çalışmakla geçiyordu. 
Sayfa 152·Kitabı okudu
Anneme göre kuralların olmadığı yerde kaos hüküm sürerdi, kaos da ölümcül bir ortamdı.
Sayfa 149·Kitabı okudu
Reklam