butterfly
@sienaa
iliskimizin disa açık pek çok yani vardi ama bazi zorluklar, asilmasi gereken dogal güclükler de içeriyordu:
Daha önceden biçimlenmis seyleri asip birbirimize ulasabilmek için köprüler yapmak, tüneller kazmak gerekiyordu.
Reklam
Olaylar neden su ya da bu sekilde sonuçlanıyordu, neden bir an heyecanla doluyken hemen ardindan bütün heyecanimi tüketmis oluyordum, nesem ve yalnizligim nereden geliyordu, hangi seçimlerim sagligim ve mutlulugum için yararliydi, hangileri degildi, niçin istemedigim seyleri yapiyor, istediklerimi neden yapamiyordum; bütün bunlar hakkinda hiçbir fikrim yoktu. En anlamadigim sey ise özgürlügün ne oldugu ve onu nasil elde edebilecegimdi.
Hicbir yorumda bulunmaz, elestirmez ve bu da, çogu insanla karsilastirdiginda onu bir sessizlik okyanusunun içine yerlestirir. Bazen o’nun sessizligi bana görúnmezmisim hissi verir, onun gözünde degil kendi gözümde, çúnkú sana söyledim ya, bütun hayatim boyunca elestirildim ben..
Kendimi gerçek hissetmek icin bazen konusmaya ihtiyaç duyuyorum,
Demem o ki yalniz oldugumu gördüm; bu durumun daha önce hakiki anlamda gözlerimin önüne serilmemis olan yararlarni ve getirdigi yükü gördüm.
Zihnimizde kurguladigimiz seylerin içinde neden bu kadar aci çekerek yasariz? Kendi yarattığımız seyler niçin bu kadar aci verir?
Reklam