Kentleri sana terkediyorum
ıssızlığın sonsuzluğuna giderken
biriktirdiğim insanları bırakıyorum
bir de fakir yüzlü yarınlarımı
ter kokan limanlar bekliyor beni
noktası olmayanların hikayeleri
soğuk güneşlerde beslemek için kendimi
hayat denizinde terkedilmiş sandal oluyorum.
umut, sararmış tenlerdeki sonbahar gibi
sana terkettiğim boş kentler gibi...
#şiiradamı