sılazade
@silaistesorma
Su Tanrısı’nın Gelini
Selam!
Kurgusuna hayran kaldığım mükemmel bir fantastik kitapla geldim. Kitabın daha ilk bölümünden beni içine çeken büyülü bir havası vardı ve açıkçası bu kadarını beklemiyordum. Fantastik türün aşığı biri olarak, yazarın mitolojik unsurları kitaba ustaca harmanlaması beni fazlasıyla etkiledi.
Kitaptaki her bir karakterin ve canlının hikâyedeki yerleşimi oldukça başarılıydı. Karakterlere verilen roller yerli yerindeydi ve kurguyu güçlü kılan en önemli unsurlardan biriydi. Benim favori karakterim kesinlikle Mana oldu. Olaylara karşı sergilediği soğukkanlı duruşu ve kitabın başından itibaren geçirdiği gelişimi okumak inanılmaz keyifliydi.
Ve Aron… Özellikle Mana’ya karşı başta kurduğu duvarların yavaş yavaş yıkılışını, ona aşık oluşunu ve uzun zaman sonra birine değer vermeye başlamasıyla ne yapacağını bilemeyen hâllerini okumak çok güzeldi.
Kitabın tek kusuru puntosunun küçük olmasıydı. Ancak yazar, evreni ve karakterleri o kadar güzel kurgulamış ki birçok sahnede kendimi okumaya kaptırdım ve adeta hikâyeyi yaşıyormuş gibi hissettim. Özellikle Mana’nın rüya gördüğü sahneleri soluksuz okuduğumu söyleyebilirim.
2. kitabı sabırsızlıkla bekliyorum.
Not: Kitapta +18 içerik bulunmaktadır.
Reklam
Ölü Topraklar yorumum
Selam!
Yabani Topraklar serisinin üçüncü kitabı olan Ölü Topraklar yorumuyla geldim.
Bu seriyi gerçekten seviyorum. İlk iki kitaba hızla bağlanıp bitirmiştim, ancak bu kitap daha çok Brexley’nin kendini keşfettiği, geçmişteki sırların açığa çıktığı bir geçiş kitabı gibi hissettirdi. Aksiyonu eksik olmasa da önceki kitaplar kadar içine çekmedi. Yine de taşlar yerine oturmaya başladığı için bir sonraki kitabın daha sürükleyici olacağını düşünüyorum.
Warwick bu kitapta biraz daha huylarını törpüledi ki bunda Brexley’nin etkisi büyük. Ama açıkçası kendisiyle hâlâ yıldızımız barışmadı.
En sevdiğim karakter ise değişmedi: Opie! Konuşmaları ve tavırlarıyla kitaba inanılmaz bir renk katıyor. Tam bir moda ikonu!
Genel olarak güzel bir kitaptı, ancak içerdiği şiddet ve yetişkin içerik nedeniyle buna dikkat ederek okumanızı öneririm.
Mahi yorumum
Selam!
Arkadaşlığın ön planda olduğu, okurken mahallenin sıcaklığını hissettiren bir kurguyla geldim.
Yazarın okuduğum ikinci kitabıydı ve kaleminin gelişimi oldukça güzeldi, okuması gerçekten zevk verdi diyebilirim.
Mahinev’i çok sevdim. Okuduğum en iyi, ayağı yere sağlam basan, başı dik karakterlerden biriydi. Aynı zamanda yıllardır Ali Asaf’a olan aşkı da güzel işlenmişti.
Gelelim Ali Asaf’a… Bazı tavırları hiç hoşuma gitmedi ve bir türlü ısınamadığım bir karakter oldu. Mahi’ye açıldığından beri kendi sevgisini ön planda tutarak bencilce davrandığını düşünüyorum. Ayrıca, Ali Asaf’ın olduğu sahnelerde sık sık kendisini küfürle ifade etmesi beni rahatsız etti; bir yerden sonra bu durum beni boğmaya başladı. Ali Asaf aslında asker ama izinde olduğu için o sahneleri okuyamadık. Umarım ikinci kitapta bu yönünü daha çok görebiliriz.
Sadece ana karakterlerin değil, yan karakterlerin de hikayeye dahil edilmesi çok güzeldi. Onların ilişkilerini okumak kurguya ayrı bir renk katmış. İkinci kitapta yan karakterleri daha fazla okumayı istiyorum.
Kitabın sonu ise çok ani bitti ne olduğunu anlamadım. Dolayısıyla ikinci kitapta ne olacağını, bizi nelerin beklediğini merak ediyorum.
Genel olarak kitabın işlenişi güzeldi. Eğer mahalle ve arkadaşlık temalı kurguları seviyorsanız, bu kitapta o sıcaklığı hissedeceğinize eminim.
İzler Kalır yorumum1000Kitap
Selam!
Yaklaşık iki yıl önce okuduğum ve “Keşke hafızamı kaybetsem de tekrar okusam,” dediğim o genç kurgu kitabıyla geldim.
Beste’nin, söylenen her şeye kulak tıkayıp Soner’i tanımak istemesi ve onun kurak bir toprakta çiçek açmasını sağlamak için elinden geleni yapmasını okumak gerçekten güzeldi.
Soner’in bakış açısından çocukluğunu okumak, kitaptaki en sevdiğim noktalardan biri olsa da beni derinden yaraladı. Bu bölümler, Soner’i daha iyi tanımama ve anlamama yardımcı oldu.
Her ne kadar son 10 sayfayı kalbim ağzımda, gözlerim yaşlarla okumuş olsam da Soner’i anlamaya çalışıp ona kızamıyorum. Yine de kitabın bu şekilde bitmesi, kalbimde bir burukluk bıraktı.
Beste ve Soner’i okumak çok güzeldi, ancak yan karakterler Seray ve Emre’ye ikinci kitapta daha fazla yer verilmesini umuyorum. Aralarda onları okumak keyifliydi ve hikâyeye güzel bir derinlik katmışlardı.
Yazarın akıcı, gereksiz betimlemelerden uzak ve sıkmayan dili, özellikle de ana karakterin iç diyaloglarını kendi düşüncelerimi okuyormuş gibi yazması, okuru kitaba bağlayan en güçlü yönlerden biri olmuş.
Genel olarak, okuması keyifli ve benim için her zaman özel bir yerde kalacak bir kitap. Eğer genç kurgu ilginizi çekiyorsa, kesinlikle şans verip okumanızı tavsiye ederim.
Selam!
Gerilim - Polisiye sevenler için okurken kurguyu yaşadığınızı hissettiğiniz bir kitapla geldim.
İlk başlarda çok fazla ucu açık olay ve herkesin suçlu olabileceği bir derinlikle başladığı için ilk sayfalarda biraz afalladım ama ilerleyen bölümlerde taşlar yerine oturdukça Gwen ile birlilte katil profili çıkarmaya başladık.
Kitap çoklu bakış açısıyla anlatılmasını sevdim ama bazı yerler uzatılmak için kendisini tekrar eden sahneler vardı bu beni biraz sıksa da katili bulmaya odaklandığım için çok gözüme batan bir durum değildi.
Karakterlerin ve kurgunun yazılışı güzeldi özellikle Gwen’in soruşturma esnasında her bir ipuçuyu en ince ayrıntısına kadar yazıp şüphelendiği psikolojik rahatsızlarla ilgili detaylara değinmesi çok hoşuma gitti bence bu okuyucuyu kitaba daha çok bağlayan bir detaydı.
Katilin bakış açısından düşüncelerini okumayı isterdim ama soruşturma defterinde verilen detaylardan sonra biraz gerildiğimden çokta emin olamadım.
Kitabın baştan sona elimde defterle not alarak katili bulmaya çalıştım ve doğru çıkan tahminlerim vardı. Bu bence kitabı daha eğlenceli yapan bir durumdu.
Tetikleyici unsur olduğu için bunları göz önünde bulundurarak okumanızı tavsiye ederim.
Reklam