Meyve mevsiminde, papatya ikliminde, deniz durgunluğunda, insan sabrında güzeldir. Aceleci haller, gereksiz endişeler, sonu bitmeyen ümitsizlikler acıdır. Kaldı ki zamanında tadılan hissiyat, zamansız tercih edilen mutluluktan daha kıymetlidir.
Düşüncesizliğin ve anlaşılabilir olmanın mümkün olmadığı bu dönemde gözden kaçırdığımız iki neden var:
“ Bilgeler gibi dinlemeyi, çocuklar gibi bakmayı öğrenememek.”