sıla
@silaqq
Şu anda okuduğu kitap
Mavi'yle hayat annenin sevgili çocukları olduk yan yana. Onun çocukluğunun içinden geçerken kendi çocukluğumun da içinden geçtim, bazı hikayeleri yeni bir alfabeyle yeniden yazdım. Yeni hallerini daha çok sevdim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Özür dilerim" dedim tişörtümün ucuyla gözlerimi silerken, "iyiyim diyorum. Geçti sanıyorum ama ara ara yoklayacak herhalde hep böyle. Belki de hiç geçmeyecek."
"Çok düşünme" dedi Levent, "uzatırsan o vakit kaygılanır, vazgeçersin. Kaygıya mahal bırakmadan çık yola. İyi şeyler birdenbire olur."
Özlem kimseye anlatamayacağım bir genişlik ve biçimdeydi, onu neredeyse bir hırka gibi giymiştim üstüme, hücrelerime dek hissettiğim tek başınalık duygusu her neyle uğraşırsam uğraşayım bir yerden kafasını uzatıp kendisini habire hatırlatıyordu bana.
Birine sarılmak bütün dağılan, dökülen, devrilen, saçılan şeyleri yeniden yan yana dizecekti sanki.