Bana kederin aşamaları olan bir süreç olduğunu öğrettiler... Aslında kederin bir süreç olduğu doğru değil. Keder bir var oluş durumu. Hiç değişmiyor, taş gibi oracıkta oturuyor.
Ani seslerden daha kötü olan tek şeyse ani sessizlikti, çünkü o zaman, o tanıdık farkındalık geri dönüyordü, ses yok olduğunda dünya da yok oluyordu, sessizlik ne kadar yoğunsa gerçeklikle bağlantısını kaybetme hissi o denli büyüyordu.