silentghost
@silentghost
Beni tanıyanların tanımları içerisinde bulamazsınız beni.
12 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Uzun uzun iç geçirdi ve ani bir keder duydum. Annemin bana karşı sabrı tükenmek üzereyken çıkardığı sesin aynısıydı bu. "Yaptığın her şeyin bir sonucu var. İyi, kötü, orta; daima ödenecek bedeller var. Soru şu: Kim ödüyor? Kimi zaman doğru seçimi yapmak, o sırada sana önemli gelen bazı şeyleri kaybetmek anlamına gelir."
[SPOİLER İÇERİR]
Kitabı çok severek okudum, hızla bitti. RJ üzüldüğünde ben de üzüldüm, o güldüğünde ben de güldüm, o ağladığında ben de ağladım. Özellikle de Madeline'nin mektubunu okurken baya hüngür hüngür ağladım, ne sulu gözüm ama. Bir de Daniel ile konuşup arkadaş olduğu kısım içimi ısıttı, onların arkadaşlığını çok sevdim. Çocuklarından birine Madeline ismini birine ise Rowena'yı koyması ise ayrı bir tatlılık. Beni en çok üzen kısımlarda birisi ise Daniel'in bir gün kız arkadaşının bir gün de en yakın arkadaşının cenazesini kaldırması oldu, onun yanına gidip sıkı sıkı sarılmayı gerçekten isterdim, çok zor bir durum. Kitap aslında bize bir şeyi hatırlatıyor: Hepimizin ölümlü olduğunu ve aniden bir Ölüm Meleğinin gelip bizi trene bindirebileceği gerçeği. İstemeden de olsa aklımda "Ölmeden önce yapmam gereken bir sürü şey var ya onları yapamadan bir Ölüm Meleği gelip beni aldığında her şey için çok geç olursa?" düşüncesi beliriyor.
Dediğim gibi kitabı çok severek okudum, yazarın dilini ise çok beğendim. Umarım kendisinin başka kitaplarını da okuyabiliriz.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kurt, Kuzu, Yalancı Çoban ya da Onlara Kanan
"Çünkü ölmüş kişi günahtan özgür kılınmıştır."
[SPOİLER İÇERİR]
Tek kelime ile harika bir kitaptı umarım kısa bir sürede ikinci kitabı da gelir, ikinci kitap için çok heyecanlıyım!
Kitap çok hızlı ve güzel bir giriş yapıyor, ortalara doğru akış biraz yavaşlıyor ve sonu ise akıp gidiyor. Kitapta beklediğimden daha hızlı bir şekilde katille karşı karşıya geldi kahramanımız(tabi ne kadar karşı karşıya gelmek denilebilirse...). Bir anda katil birisi ile konuştu sonra ise bir şüpheli ortaya çıktı sonra ise işler baya bi yavaşladı. Ama bu kitabı sevmediğim anlamına gelmesin.
Kitapta en sevdiğim karakter ya da en sevmediğim diye adlandırabileceğim bir karakter olmadı, hemen hemen hepsi ile ortak bir nokta bulabildim ':) şimdi gelelim karakter yorumlamaya...
Ansel...
Ansel'i ilk okuduğumda açıkçası böyle bir karakter olabileceğini tahmin etmemiştim. Başlarda hiç sevgilisi olmamış, kimse ile yatmamış, pek de başarılı olmayan bir kızı okuyoruz sanmıştım ama meğersem tam tersiymiş. Ansel'e en çok bağlanma sebebim yalnızlığı oldu. Özellikle de kitabın sonunda onunla birlikte ben de üzüldüm diyebilirim. Ansel çok güçlü bir kız. İçinde bir sürü şey yaşıyor ve bunları belli etmemeyi o kadar iyi bir şekilde beceriyor ki... Ona hayran kalmamak elde değil. Ha bu arada bunu söylemeden geçmeyeyim, ben katilin Ans olduğunu düşünmüyorum.
Maddie...
Maddie'yi sevdim fakat Matthew'ı affetmesi pek hoşuma gitmedi. İnsanlara çok bağlı bir karakter ve Ansel'in de dediği gibi aralarında en sosyal ve hassas olan kişi o.
Kylie...
Seni sevmiyorum. Diğerlerinin arasında en zengini, en akıllısı, en sportifi, en çalışkanı ve daha bir çok şeyi sensin ve bazen senin onları küçük gördüğünü düşünüyorum, her şeyi kontrol etmeye çalışıyorsun. Kısaca seni sevmiyorum :|
Dylan...
Aslında çok toksit bir
'' Şüphesiz görünmezlik, istediklerimi elde etmemi sağlıyordu ama onların tadını çıkarmamı da imkansız kılıyordu.''
Öncelikle bu benim yazdığım ilk inceleme eğer bir hatam olursa lütfen bunu acemiliğime bağlayın...
[SPOİLER İÇERİR]
Kitabın ilerleyişi gayet iyiydi benim için sadece Görünmez Adam doğru hatırlıyorsam 17. Sayfada bir sinir krizi geçirdi ve üstündeki her şeyi çıkarmaya başladı, yani kendini kontrol edemeyip sırrını açığa çıkardı. Açıkçası daha uzun bir süre boyunca onun sırrını saklamasını okuruz diye düşünüyordum fakat beklediğim gibi olmadı. Ki benim için sonu da pek tatmin edici değildi. Onun ölmesine üzüldüm doğrusu.
Şimdi gelelim bazı karakterleri yorumlamaya...
Griffin...
Griffin insanlığını kaybetmiş birisi olarak gözüküyor, sinirlenince kendini kaybediyor ve olanlar oluyor! Kitapta Doktor Kemp'in de dediği gibi insani duygularını kaybetmiş. Ama bence Griffin hemen hemen hep böyleydi sadece görünmez olduktan sonra bu durum daha da arttı. Biraz garip olabilir ama Griffin'in işine karışan insanları birer haşere gibi görmesi garip bir şekilde hoşuma gidiyor. Sürekli onlardan ne yaptığını bilmeyen cahil böcekler gibi bahsediyor. Onları küçümsemesi hoş değil elbette sonunda zaten onun için birer haşereden farksız olan insanlar onun sonunu getiriyor. Griffin'e karşı bir yakınlık duydum doğrusu, özellikle de Doktor Kemp ona ihanet edince en az Griffin kadar ihanete uğramış hissettim. Tamam Griffin bir Terör Çağı başlatmak istiyordu ama onun güvenebileceği bir sen vardın be Kemp!
Gelelim Doktor Kemp'e...
Seni sevmiyorum. Griffin'in yaptığı şeyleri onaylamıyorum ama sen ona ihanet ettin be adam! Bi sana güvenmişti o, adam sayfalarca anlamadığımız şeyler anlattı, geçmişini anlattı... Peki sen ne yaptın? Ona ihanet ettin! Yollara kırık camlar dökün dedin
