ruhunu satmadan bir tapınak rahibesi, erkek eli değmemiş kendi kendisinin kutsal fahişesi, İsimsiz, nasıl da çevirmiştir başını bana, zümrüt gözleri günahla bakar, her bir köşe bucağıma.
Reklam
03.04
"sevgilim," diyor, "hatrım." elimi göğsüne bastırırken. "ne olursa olsun, ne yaşanırsa yaşansın, bu yalnız, dilhun vadinin en güzel zambağı sensin."
ben de gittim düşünmeden
senin susmaların gibi
sonunda saksılardaki çiçeklerin tümü soldu
Reklam