ruhunu satmadan bir tapınak rahibesi, erkek eli değmemiş kendi kendisinin kutsal fahişesi, İsimsiz, nasıl da çevirmiştir başını bana, zümrüt gözleri günahla bakar, her bir köşe bucağıma.
göğsüme, kınına hayran kaldığım bir hançeri saplayıp tam yedi kere çevirdim. herkes gitti, sen kaldın. ben yoktum orda, sen vardın o gece. bir acıyı ev bilince, eve döner insan hep.