İpek Akar

Sırf içindeki sonsuz zannettiğin acı geçsin diye gerçeklere de veda edilir mi Verilen sözlerin, bakılan gözlerin, sevilen ellerin Ruhta bulduğu hayat öldürülür mü Çaresizliğin Yine de Doğrularını ezip geçer mi Zaman Belki de zamanın içindeki yaşanmışlık Böylece Bir boşlukta yiter mi Unutulmuş bahçenin çiçekleri gibi Bir insanın ölümü gibi Akıttığımız onca damlanın yüzümüzde bıraktığı ıstırap gibi