Sırf içindeki sonsuz zannettiğin acı geçsin diye gerçeklere de veda edilir mi
Verilen sözlerin, bakılan gözlerin, sevilen ellerin
Ruhta bulduğu hayat öldürülür mü
Çaresizliğin
Yine de
Doğrularını ezip geçer mi
Zaman
Belki de zamanın içindeki yaşanmışlık
Böylece
Bir boşlukta yiter mi
Unutulmuş bahçenin çiçekleri gibi
Bir insanın ölümü gibi
Akıttığımız onca damlanın yüzümüzde bıraktığı ıstırap gibi