Yine hangi Semtin sokaklarındasın
bak yapraklar düşüyor
kırılan bir yaprağın avuçlarına düşmesine izin verme
kaybolan umutlar saklıdır sonbahar renginde
Sen yine kaybet yarınları gözlerinde
bakmaya kaç güneş batar kim bilir
İçimde kaybeden bir hayat yaşıyorum
Yorgunum
Belki bir gökyüzü ansızın düşer içime
Güneş ruhuma doğar ve bir sabah o ansızın aşkını tekrar yaşarım gözlerimde
Bir gün herşey susar
sadece kırgın bir gökyüzü
usulca bir yağmur konuşur
Toprağa vura vura
yalnızlığa düşer tek tek
Susar içinde en derinlerinde
Bir yalnızlık fısıltısı
inceden kulaklarına vura vura
ruhuna dokunur uyursun susa susa
